De laatste..

- Dag in Mabuya Camp.
- Dagen in Lilongwe.
- Dagen in Malawi zelfs.
- Trip. Naar Zambia wel te verstaan.
- Dagen van ontzettend veel genieten van deze prachtige reis!

En waarschijnlijk de laatste blogpost die vanuit mijn Malawi-reis geschreven gaat worden.

Ik vind het echt te bizar voor woorden hoe hard de tijd hier voorbij is gevlogen. “Het lijkt wel de dag van gister” dat ik samen met Iemke, Anita en Mariska zenuwachtig het vliegtuig in stapte. Niet wetend wat ons te wachten stond.. Tijdens die lange vlucht heeft het dan ook regelmatig door mijn hoofd gespookt “waar ik in hemelsnaam aan begonnen was”. Als Hollands, Europees, meisje richting een (letterlijk) onbekend land. Over Malawi was namelijk bijna geen informatie te vinden en dus werd het avontuur alleen maar groter en spannender.

En dan de eerste indrukken van Malawi. We landden, in de stromende regen. “Wordt het zo de komende 1,5 maand?!” Het regenseizoen kwam letterlijk ten einde, het zouden de laatste regendruppels zijn die we zouden zien.
1,5 Maand heb ik iedere dag op mogen staan met de zon in mijn gezicht en mocht ik gaan slapen onder een prachtige sterrenhemel. (Echt waar, zo veel (vallende) sterrren en daar achter een prachtige wit/gele gloed.)
Het was waarschijnlijk de meest bizarre maand in mijn leven. Van een luxe leven waarin ik alles heb, alles kan, alles mag zijn wat ik ben en alles kan kopen wat ik wil.. Naar een land wat lijkt stil te staan, armoede overheerst maar daarmee ook het geluk van de mensen. Mensen die zich ontzettend bewust zijn van het feit dat er dingen moeten veranderen om het land, en daarmee hun eigen leefomgeving te verbeteren. Mensen die met de dag leven, en voor hun familie leven. Mensen die weten dan hun overheid en wetten niet ‘kloppen’, mensen die hard werken voor een betere toekomst. Mensen die in sommige gevallen niet zichzelf mogen zijn. (Er waren deze maand twee mannen openlijk voor hun homosexualiteit uitgekomen. Zij werden opgepakt en in de gevangenis gegooid..)

Nu heb ik nog maar zes dagen over en heb ik nog een laatste mooie trip in het vooruitzicht. Morgen verlaat ik Mabuya Camp (Helaas, want ik heb hier heel veel gezellige mensen leren kennen.) en vertrek ik richting het Kiboko Hotel waar maandag mijn trip naar Zambia zal starten. Vier dagen lang verblijf ik rond South Luangwa National Park. Gister ben ik uit eten geweest met een aantal Nederlanders (en een Australiër die zoveel reist dat dit zijn 66e bezochte land is!) Anyway, de Nederlanders kwamen net van het national park vandaan en hadden in 24uur tijd de Big Five compleet gemaakt! Ik heb dus goede hoop dat het een hele mooie laatste week gaat worden!
Daarnaast blijft het wel ontzettend dubbel.. Omdat ik gewoon zo ontzettend geen zin heb om naar huis te gaan. Alhoewel ik wel graag iedereen weer wil zien natuurlijk. Maar daarnaast weet ik dat het leven in Nederland al snel weer zal draaien om werken, solliciteren, geld verdienen en presteren.. En na 1,5 maand leven op z’n Afrikaans kan ik je vertellen dat dat zeker niet mee zal gaan vallen. Ik ben blij dat ik niet gelijk vanuit mijn project naar huis ben gevlogen want ik vrees dat dan de shock nog groter geweest zou zijn..

Goed, ik ga mijn spullen bij elkaar zoeken en nog even lekker genieten van het zwembad.
Iedereen die mij de afgelopen 1,5 maand heeft gesmst, gebeld, gemaild of gewoon heeft gevolgd; danku!

Vrijdag om 13.05 vlieg ik vanuit Lilongwe naar Congo, van Congo naar Ethiopie, van Ethiopie naar Parijs. (Ja ja het wordt weer een fijne reis)
Zaterdag om 8.35 zal ik weer voet zetten op Brusselse grond.
(Wie staat er klaar met een lekkere zak friet? (A) )

Tot volgende week! (snik)

Verdomd, vergeet ik ALWEER een mooi avontuur te vertellen. Ik heb gister zo’n 12 banken bezocht omdat ik 50Dollar nodig heb om Zambia binnen te komen. Laten ze nou nergens Dollars hebben in Lilongwe.. Toen heb ik ze illegaal, in een donker steegje, van een nog donkerdere man moeten kopen. ;-)

Genieten van het leven., Malawi